Τα 20 πράγματα που έμαθα για την ανθρωπότητα κατά τη διάρκεια της «πανδημίας»

Η επιγραμματική παρουσίαση μιας ομιλίας του μουσικού Zuby, που υπήρξε μια από τις πιο φιλελεύθερες και θαρραλέες φωνές κατά της υγειονομικής δικτατορίας τα τελευταία 3 σχεδόν χρόνια. Χρόνος ανάγνωσης 2'.

Καραντινάκηδες μετανοείτε. Κυριολεκτικά όμως

Ο ισχυρισμός ότι σχεδόν τίποτα δεν ήταν γνωστό για τον SARS-CoV-2 - και ότι επομένως όλα τα άσκοπα, ανήθικα και παράνομα πράγματα που επέβαλαν κάποιοι άνθρωποι είναι κατανοητά - δεν είναι ο δρόμος προς την συμφιλίωση, γιατί είναι ανέντιμος

Άρθρο της Jessica Hockett, που δημοσιεύτηκε την 1η Νοεμβρίου 2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 3'. Απόδοση στα ελληνικά Νίκος Μαρής. 

Γιατί λατρεύουν τα σκυλιά και απεχθάνονται τους ανθρώπους ολοένα και περισσότεροι γύρω μας;

Η τρέχουσα εμμονή με τις υποτιθέμενες «ανθρώπινες» ιδιότητες των σκύλων, έχει να κάνει πολύ με την παραίτηση από τις δυσκολίες του να βρει κανείς στους ανθρώπους γύρω του σοφία και μια οικειότητα που να διαρκεί —και την παραίτηση από το βασικό κλειδί και για τα δύο, τον διάλογο.  Κι αυτή η διαδεδομένη παραίτηση είχε τεράστια σχέση με την ενεργοποίηση των επιθέσεων κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ελευθερίας, που διαπράχθηκαν στο όνομα του περιορισμού του κορωνοϊού 

Άρθρο του Thomas Harrington, που δημοσιεύτηκε στις 25/7/2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 6'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. 

28 μήνες κορωνοφρένειας: Τώρα ξέρουμε πώς είναι να ζεις περιτριγυρισμένος από τρελούς

Για 28 ολόκληρους μήνες, άκουγα ανθρώπους να παπαγαλίζουν το γνωστό σύνθημα: «Πανδημία!» Η εκφορά αυτής της μαγικής λέξης είχε ως στόχο να δικαιολογεί οποιαδήποτε διατάραξη της φυσιολογικής ζωής και να αποκλείει κάθε λογική συζήτηση ή διαφωνία που θα μπορούσε να υποστηρίξει το συμπέρασμα ότι η ενορχηστρωμένη, ευκαιριακή, υπερβολική αντίδραση σε έναν ιό του αναπνευστικού υπήρξε ένα πλήρες φιάσκο 

Άρθρο του Mark Oshinskie, που δημοσιεύτηκε στις 29 Ιουλίου 2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 8'.

Πειθήνιοι πολίτες σε κορωνοκρατούμενη Δύση και ναζιστική Γερμανία: η Ιστορία επαναλαμβάνεται

Έχει καταστεί σαφές ότι οι Ναζί της δεκαετίας του 1930 ήταν εντελώς κανονικοί άνθρωποι, και ότι όλοι οι άλλοι άνθρωποι στον κόσμο μπορούν επίσης να γίνουν Ναζί. Οι Γερμανοί μπορούν πλέον να απελευθερωθούν από την πεποίθηση ότι υπάρχει κάτι ασυνήθιστα κακό στο να είσαι Γερμανός. Υπάρχει ένας εν δυνάμει Ναζί σχεδόν σε όλους μας  

Άρθρο των Paul Frijters, Gigi Foster, Michael Baker, που δημοσιεύτηκε στις 20 Ιουνίου 2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 7'. 

Τα lockdown προξένησαν τον όλεθρο, όχι «η πανδημία»

Οι υπεύθυνοι για τον εγκλεισμό μεγάλου μέρους του πληθυσμού κατηγορούν τον κορωνοϊό για τον οικονομικό και κοινωνικό όλεθρο που επακολούθησε. Θα πρέπει όμως να στραφούν κατά του ίδιου του εγκλεισμού που με τόσο φανατισμό υποστήριξαν

Άρθρο του Chris Calton, που δημοσιεύτηκε στις 7 Απριλίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 3'. Απόδοση στα ελληνικά Νίκος Μαρής.  

Μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι να συνειδητοποιήσουμε πλήρως τις συνέπειες της πολιτικής των lockdown που οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν επιβάλει στους πολίτες τους ως απάντηση στον Covid-19, αλλά τα στοιχεία για το τίμημά τους αρχίζουν να διαρρέουν. 

Το σκόπιμο ψέμα της «ασυμπτωματικής μετάδοσης» που διέλυσε τις ζωές μας

 Το «στοιχειό» των ανθρώπων χωρίς συμπτώματα που είναι δυνητικά επικίνδυνοι –κάτι δεν είχε ποτέ καμία επιστημονική βάση- μετέτρεψε κάθε συμπολίτη μας σε εν δυνάμει υπαρξιακή απειλή

Άρθρο του dr Aaron Kheriaty, που δημοσιεύτηκε στις 28 Μαρτίου 2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 2'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. 

Τον Ιανουάριο του 2020, στην αρχή της πανδημίας, το  New England Journal of Medicine δημοσίευσε μια επιστολή που υποδήλωνε την πιθανότητα μετάδοσης του Covid από άτομα που δεν εμφάνιζαν κανένα σύμπτωμα της ασθένειας. Αυτό το άρθρο βασίστηκε σε μια (1) μόνο μελέτη περίπτωσης (case study).

Το έγκλημα του αιώνα: Πώς ενορχηστρώθηκε η παγκόσμια υστερία και το ντόμινο των lockdown

Άρθρο του δικηγόρου Michael P. Senger που δημοσιεύτηκε στις 15/9/2020 από το Tablet Magazine. Χρόνος ανάγνωσης 12'. Απόδοση στα ελληνικά Νίκος Μαρής.

Σύμφωνα με τα λόγια του Simon Leys, παραφράζοντας τον μεγάλο μελετητή της Κίνας László Ladány, ακόμη και η πιο ψευδής προπαγάνδα πρέπει απαραίτητα να έχει μια κάποια σχέση με την αλήθεια. Στη Γουχάν στα τέλη Δεκεμβρίου του 2019, ο Δρ Λι Γουενλιάνγκ προειδοποίησε τους φίλους του ότι μια νέα ασθένεια που έμοιαζε με τον SARS είχε αρχίσει να εξαπλώνεται γρήγορα. Το μήνυμα του Λι έγινε άθελά του viral στα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας εκτεταμένο πανικό και οργή στο Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ). Στις 7 Ιανουαρίου, ο Σι Τζινπίνγκ ενημέρωσε τον στενό του κύκλο ότι η κατάσταση στη Γουχάν θα απαιτούσε την προσωπική τους επίβλεψη.

«Ψόφα ψεκασμένε!» Πώς οι ψεκασμένοι οπαδοί της λουκετοθεραπείας αντέστρεψαν την πραγματικότητα και φίμωσαν τους «αρνητές» της μαζικής φρεναπάτης τους

Τις πρώτες ημέρες, όταν επικρατούσε πανικός και σύγχυση, αυτή η αγανάκτηση θα μπορούσε ίσως να συγχωρεθεί. Αλλά η μέθοδος της διαπόμπευσης απέκτησε δυναμική και ενσωματώθηκε στο πνεύμα της εποχής

Κείμενο της Gabrielle Bauer, που δημοσιεύτηκε στις 14 Μαρτίου 2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 6'. Απόδοση στα ελληνικά, Θεόδωρος Μίχας - Νίκος Μαρής.

Στα 62 χρόνια της ζωής μου, δεν θυμάμαι να με αποκάλεσε κανείς εγωπαθή ηλίθια, πόσο μάλλον κοινωνιοπαθή, ή τρομοκράτη. Όλα αυτά άλλαξαν όταν ήρθε ο Covid και εξέφρασα, πάντα προσεκτικά, μερικές ανησυχίες μου σχετικά με την πολιτική του εγκλεισμού. Εδώ είναι ένα δείγμα από αυτά που μου έστειλαν οι πολεμιστές του πληκτρολογίου: 

Να χαίρεσαι την κοινωνιοπάθειά σου. 
 

Πήγαινε να γλείψεις ένα στύλο για να κολλήσεις τον ιό. 

Καλή διασκέδαση όταν θα πνίγεσαι από τα ίδια σου τα υγρά στην εντατική. 

Σήμερα θα σου δοθεί η ευκαιρία να δημιουργήσεις περισσότερο νόημα στη ζωή σου, παρά τα απαγορευτικά

Τα πάντα μπορούν να αφαιρεθούν από έναν άνθρωπο εκτός από ένα πράγμα, την ύστατη ανθρώπινη ελευθερία: Nα επιλέγει τη στάση του απέναντι σε οποιαδήποτε δεδομένη συνθήκη, να επιλέγει τον δικό του δρόμο

Άρθρο του Barry Brownstein, που δημοσιεύτηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022 από το American Institute for Economic Research. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 7'. 

Εδώ και πολλές εβδομάδες παίρνω email από αναγνώστες που ζητούν βοήθεια για κάποιες συναισθηματικές αγωνίες τους, που σχετίζονται με τον Covid. Ένας αναγνώστης με ρώτησε πρόσφατα: «Πώς μπορώ να προσπαθήσω να επηρεάσω τους άλλους να δουν την αλήθεια; Δεν βλέπω πολλούς να ακούνε. Είμαι σε απόγνωση. Αρχίζω να νιώθω ότι ο σκοπός έχει χαθεί και ότι η καλύτερη επιλογή μου για να επιβιώσω ίσως είναι το να χαθώ στην αφάνεια». Ένας άλλος μοιράστηκε τους φόβους και την απελπισία του πριν ζητήσει βοήθεια:

«Πηγαίνω για ύπνο κάθε βράδυ ανησυχώντας για το μέλλον των παιδιών μου και αισθάνομαι αδύναμος να τα βοηθήσω. Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα τα αναγκάσει η «Μεγάλη Επανεκκίνηση» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ να ζήσουν. Κατέθεσα ένα αίτημα για θρησκευτική απαλλαγή (σ.σ. από την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού) και ακόμα δεν έχω μάθει από τον εργοδότη μου εάν εγκρίνεται ή όχι. Έτσι, πηγαίνω για ύπνο κάθε βράδυ σκεπτόμενος ότι αύριο μπορεί να μην έχω δουλειά.»

Ο ξεπεσμός των «προοδευτικών» συντρόφων μου με αφορμή τον κορωνοϊό

Όσοι πιστεύουν ότι ο φόβος τους για ένα μικρόβιο τους δίνει το δικαίωμα να καταστρέψουν την κοινωνία, τα έχουν ανάποδα στο μυαλό τους. Ο φόβος σας (παράλογος ή μη) δεν σας δίνει το δικαίωμα να αφαιρέσετε τα αναφαίρετα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων. Αν θέλετε να ζήσετε μέσα στον φόβο, τότε είστε απολύτως ελεύθεροι να το πράξετε

Άρθρο του David Smith που δημοσιεύτηκε στο Brownstone Institute στις 4 Οκτωβρίου 2021. Χρόνος ανάγνωσης 8'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

The Brothers Johnson - Strawberry letter #23

Ήμουν πάντα προοδευτικός, αριστερός στις πολιτικές μου απόψεις, αφοσιωμένος οπαδός αρχών όπως η ελευθερία, η ελευθερία του λόγου, η ανεκτικότητα, η συμπόνια, και η προσωπική αυτονομία πάνω στο σώμα μου – ένας σκληρός υπερασπιστής του συνθήματος «Δικό μου το σώμα μου, δική μου η επιλογή» (σ.σ. ''My body - My choice'', σύνθημα υπέρ του δικαιώματος της άμβλωσης) 

Πάντα θεωρούσα τους προοδευτικούς φίλους μου ανοιχτόμυαλους, κριτικούς στοχαστές, συμπονετικούς, ανεκτικούς, μορφωμένους και ευρηματικούς ώστε να γνωρίζουν πού να αναζητήσουν εναλλακτική πληροφόρηση, ικανούς να ερμηνεύουν δεδομένα και να διακρίνουν τα γεγονότα από την κραυγαλέα προπαγάνδα, υπερασπιστές της ελευθερίας του λόγου, της ελευθερίας και της σωματικής αυτονομίας —όλα αυτά είναι προφανώς οι θεμελιώδεις αρχές του φιλελευθερισμού. 

Τώρα, κάθε ένα από αυτά τα υποδείγματα έχει καταρρεύσει για μένα. 

Κάθε ένα. 

Τώρα ντρέπομαι να αποκαλώ τον εαυτό μου προοδευτικό.

Η προέλευση της εμμονής του Bill Gates με τους μαζικούς εμβολιασμούς

Φαίνεται πως ο Gates είναι καθηλωμένος στην πλάνη ότι ο άνθρωπος είναι ένα γρανάζι σε μια τεράστια μηχανή που ονομάζεται κοινωνία, η οποία χρειάζεται απεγνωσμένα τη διευθυντική και τεχνολογική του ηγεσία, ώστε να την βελτιώσει σε βαθμό λειτουργικής τελειότητας. 

Άρθρο του Jeffrey Tucker, που δημοσιεύτηκε στο Brownstone Institute στις 12 Νοεμβρίου 2021. Χρόνος ανάγνωσης 6'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. 

Σταύρος Λογαρίδης - Σνιφ, σνιφ

(Σήμα της εκπομπής Μουσικόραμα) 

Σε μια απρόσμενη συνέντευξη, ο Μπιλ Γκέιτς δήλωσε τα εξής: «Δεν είχαμε εμβόλια που να εμποδίζουν τη μετάδοση. Αποκτήσαμε εμβόλια που βοηθούν την υγεία σας, αλλά που μειώνουν μόνο ελαφρώς τη μετάδοση. Χρειαζόμαστε νέους τρόπους εμβολιασμού».

Είναι παράξενο το πώς μιλάει για τα φάρμακα, σαν να πρόκειται για λογισμικό: «Δοκιμάστε το, παρατηρήστε πώς λειτουργεί. Όταν βρείτε πρόβλημα, βάλτε τους τεχνικούς να δουλέψουν. Κάθε νέα επανάληψη είναι ένα πείραμα. Μπορείτε ελεύθερα να κάνετε μια δωρεάν δοκιμή, μέχρι να το αγοράσετε τελικά. Σίγουρα με τον καιρό, θα βρούμε την απάντηση στο πρόβλημα του αποκλεισμού ή της εξάλειψης των παθογόνων.» 

Λογισμικό. Εξαρτήματα. Εφαρμογές. Συνδρομές (σ.σ. εξαμηνιαίες κατα προτίμηση) ! Έτσι σκέφτεται, λες και το ανθρώπινο σώμα και ο θανατηφόρος χορός του με τους ιούς είναι ένα πρόσφατο πρόβλημα και βρισκόμαστε μόλις στην αρχή της εύρεσης λύσεων, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι αυτή η πραγματικότητα είναι παρούσα σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία, και ότι σημειώσαμε τρομερή επιτυχία κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ελαχιστοποιώντας τις βλαπτικές συνέπειες των παθογόνων, χωρίς την καθοδήγηση και την ευεργεσία του. 

Γιατί οι πολιτικοί υιοθετούν, εν γνώσει τους, καταστροφικά μέτρα κατά του κορωνοϊού

Τι κίνητρο έχουν οι πολιτικοί να συνεχίζουν να εφαρμόζουν ή να στηρίζουν επιβλαβείς και δρακόντειους περιορισμούς, παρ' ό,τι οι ίδιοι γνωρίζουν πως είναι αναποτελεσματικοί ή και καταστροφικοί; Η «θεωρία της δημόσιας επιλογής» έχει τη λύση του αινίγματος.

Απόσπασμα από άρθρο του Jon Miltimore, που δημοσιεύτηκε στις 11/12/2020 από το FEE. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 2'.

«Aρκετές ακαδημαϊκές μελέτες δείχνουν ότι υπάρχει ελάχιστη ή μηδενική συσχέτιση μεταξύ κρατικών απαγορεύσεων και χαμηλότερων ποσοστών θνησιμότητας από covid. Γιατί λοιπόν οι πολιτικοί συνεχίζουν να χρησιμοποιούν επιβλαβείς καραντίνες και δρακόντειους περιορισμούς εάν είναι αναποτελεσματικοί; Η «Θεωρία της Δημόσιας Επιλογής» μπορεί να έχει τη λύση στο αίνιγμα.

Παγκόσμια επιδημία οι αυτοκτονίες παιδιών εξαιτίας των lock down

«Πρόκειται για μια διεθνή επιδημία και δεν την παίρνουμε υπ’ όψη μας. Στη ζωή ενός 8χρονου, ένας χρόνος είναι πολύς, πολύς, πολύς καιρός. Έχουν μπουχτίσει. Δεν μπορούν να δουν ένα τέλος σε όλο αυτό.»

Άρθρο του Brad Polumbo για το FEE, που δημοσιεύτηκε στα ελληνικά στις 24/3/2021 πρώτα από την ιστοσελίδα Ελεύθερη Αγορά. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 4'.

Δισεκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο συνεχίζουν να ζουν σε καθεστώς εγκλεισμού, ή πολύ περιορισμένης ζωής, εξαιτίας του COVID-19. Και για σχεδόν όλους μας, η ζωή εν μέσω πανδημίας το 2020 ήταν μια χρονιά απομόνωσης και δυσκολιών. Ωστόσο, οι γιατροί προειδοποιούν ότι τα παιδιά αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες στην ψυχική τους υγεία ως αποτέλεσμα των εγκλεισμών – οι οποίοι έχουν οδηγήσει σε μια «διεθνή επιδημία» αυτοκτονίας παιδιών.

Υποχρεωτικοί εμβολιασμοί: Ποιος θα συμμορφωθεί και γιατί;

Η φιλοσοφία των διαβατηρίων εμβολιασμού είναι ότι οι άνθρωποι δεν έχουν ηθικές αρχές, και ότι μπορούν εύκολα να δωροδοκηθούν και να συμμορφωθούν. Ισχύει όμως αυτό για τους ανθρώπους που αντιτίθενται στον υποχρεωτικό εμβολιασμό; 

Άρθρο της Jovana Dicovic, δημοσιευμένο στις 21 Σεπτεμβρίου 2021. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 4'.

Η θεωρία της εξαγορασιμότητας των πολιτών, όπως εγγράφεται στα νέα μέτρα κατά της πανδημίας, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, τουλάχιστον από ανθρωπολογική άποψη. Τα μέτρα που εφαρμόζονται σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης περιλαμβάνουν, κυρίως, πιστοποιητικά covid. Αλλού, εκτός από τα πιστοποιητικά covid υπήρξε ακόμη και το κίνητρο για τυχερά παιχνίδια μεταξύ εκείνων που είναι εμβολιασμένοι. Ο σκοπός των πιστοποιητικών covid είναι να κάνουν τη ζωή των μη εμβολιασμένων πιο δύσκολη, και ως εκ τούτου να τους ασκήσουν πρόσθετη πίεση ώστε να εμβολιαστούν. Η βασική υπόθεση είναι ότι, εάν οι άνθρωποι νιώσουν ότι η ποιότητα της ζωής τους χειροτερεύει (μέσω του να μην μπορούν να πάνε σε εστιατόρια, θέατρα, να παρακολουθήσουν ή να λάβουν μέρος σε αθλητικές δραστηριότητες και ούτω καθεξής), τότε αυτή η αντίδραση θα ήταν η ευκολότερη διέξοδος. Σίγουρα, θα ενεργήσουν όπως αναμένεται και θα κάνουν το εμβόλιο. 

Εάν αυτό το μοτίβο συμπεριφοράς το παραλληλίσουμε με τη γονική μέριμνα (γιατί τι άλλο είναι το κράτος από ένας μεγάλος κηδεμόνας;), αυτό που συμβουλεύουν οι παιδοψυχολόγοι, μεταξύ άλλων, είναι ότι τα παιδιά δεν πρέπει να μεγαλώνουν μέσα σε ένα σύστημα εκβιασμών και ανταμοιβών. Προειδοποιούν ότι ένα τέτοιο σύστημα

Η οικονομική ευημερία είναι η προϋπόθεση για την ψυχική και την πνευματική ευημερία

 Τόσο ο Mises όσο και ο Maslow δείχνουν τη σημασία της οικονομικής προόδου. Εάν θέλουμε να ενδυναμώσουμε τους ανθρώπους ώστε να επιδιώκουν σκοπούς πάνω και πέρα ​​από μια απλή σωματική ύπαρξη, πρέπει επίσης να προσπαθήσουμε να ανεβάσουμε το βιοτικό τους επίπεδο, έτσι ώστε να είναι σε θέση να επικεντρωθούν σε μη οικονομικούς σκοπούς, αναζητώντας την μέγιστη πνευματική τους ανάπτυξη.

\

Άρθρο του Brian Carus, που δημοσιεύτηκε στις 25 Μαρτίου 2021 από το Mises Institute. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 3΄.

Πρόσφατα, διαβάζοντας το βιβλίο Liberalism: In the Classical Tradition, που γράφτηκε από τον Ludwig von Mises το έτος 1927, πρόσεξα ένα εντυπωσιακό απόσπασμα, ακριβώς στην αρχή της 4ης σελίδας :

«Το μόνο που μπορεί να κάνει η κοινωνική πολιτική είναι να απομακρύνει τις εξωτερικές αιτίες του πόνου και της δυστυχίας. Μπορεί να επεκτείνει ένα σύστημα που τρέφει τους πεινασμένους, ντύνει τους απογυμνωμένους, και στεγάζει τους άστεγους. Η ευτυχία και η ικανοποίηση δεν εξαρτώνται από το φαγητό, τα ρούχα και τη στέγαση, αλλά, πάνω απ 'όλα, από αυτά που εκτιμά βαθιά ο άνθρωπος εντός του. Δεν είναι εξαιτίας κάποιας περιφρόνησης των πνευματικών αγαθών που ο φιλελευθερισμός ασχολείται αποκλειστικά με την υλική ευημερία του ανθρώπου, αλλά λόγω της πεποίθησης ότι αυτό που είναι υψηλότερο και βαθύτερο στον άνθρωπο δεν μπορεί να επηρεαστεί από καμία εξωτερική ρύθμιση. Επιδιώκει να παράγει μόνο την εξωτερική ευημερία επειδή ξέρει ότι ο εσωτερικός, πνευματικός πλούτος δεν μπορεί να έρθει στον άνθρωπο από τα έξω, αλλά μόνο μέσα από την καρδιά του. Δεν στοχεύει να δημιουργήσει τίποτε άλλο παρά μόνο τις εξωτερικές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της εσωτερικής ζωής. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο σχετικά εύπορος άνθρωπος του 20ου αιώνα μπορεί να ικανοποιήσει ευκολότερα τις πνευματικές του ανάγκες από ό,τι, ας πούμε, ο άνθρωπος του 10ου αιώνα, ο οποίος δεν έπαιρνε ανάσα από το άγχος για το πρόβλημα της απόκτησης των στοιχειωδών μέσων για την επιβίωσή του, ή από τους προερχόμενους από τους εχθρούς του κινδύνους που τον απειλούσαν.»

Η ανάγνωση αυτού του αποσπάσματος έμοιαζε σαν μάθημα στα πολύ βασικά στοιχεία της ψυχολογίας. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη: ο Mises, εκτός από τη συμβολή του στον τομέα των οικονομικών, έχει μείνει στην ιστορία ως ένας άνθρωπος που είχε πολλά πράγματα να πει για μια μεγάλη ποικιλία ζητημάτων σχετιζόμενων με τις κοινωνικές επιστήμες.

Όπως σχολίασε πρόσφατα ο Jeff Deist , δεδομένης της επικρατούσας στάσης «έκαστος στο είδος του» που έχουν πολλοί σήμερα, ποιος ξέρει αν το έργο του Mises Human Action θα δημοσιευόταν καν το 2021, δεδομένου του αριθμού των γνωστικών πεδίων που καλύπτει το βιβλίο .

Ανεξάρτητα από αυτά, ο Mises στο παραπάνω απόσπασμα μας έδωσε μια αρκετά οραματική αντίληψη: ότι η στοιχειώδης επιβίωση, μαζί με την επίτευξη κάποιου επιπέδου υλικού πλούτου και άνεσης, είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε ένα άτομο να επιτύχει την ικανοποίησή του και στο ψυχολογικό και πνευματικό πεδίο.

Χρόνια αργότερα, θα ακούγαμε τις προαναφερθείσες απόψεις του Mises να επαναλαμβάνονται στην ιεραρχία των αναγκών του Abraham Maslow , την οποία ανέπτυξε το 1943 ως μια κεντρική ιδέα της «ανθρωπιστικής» προσέγγισης στην ψυχολογία. Η ουσία της θεωρίας του Maslow είναι ότι υπάρχουν διάφορα επίπεδα εσωτερικών αναγκών στους ανθρώπους. Αυτές οι ανάγκες, για μια εννοιολογική κατανόησή τους, περιγράφονται σε ιεραρχική μορφή, έτσι ώστε οι ανάγκες στα υψηλότερα επίπεδα να μην μπορούν να καλυφθούν χωρίς να έχουν καλυφθεί πρώτα οι ανάγκες στα χαμηλότερα επίπεδα.

Η ανάγκη για ασφάλεια δεν μπορεί να καλυφθεί, παρ’ εκτός εάν ικανοποιηθούν οι σωματικές ανάγκες. Η ανάγκη για αγάπη και για αίσθηση του ανήκειν δεν μπορούν να καλυφθούν χωρίς πρώτα να ικανοποιηθεί η ανάγκη για ασφάλεια. Η αγάπη και η αίσθηση του ανήκειν γίνονται τότε τα προαπαιτούμενα για την εκτίμηση. Και τέλος, δεν υπάρχει «αυτό-εκπλήρωση» χωρίς εκτίμηση.

Το να εξακριβωθεί το κατά πόσο ο Mises και ο Maslow αλληλεπίδρασαν ποτέ με οποιονδήποτε ουσιαστικό τρόπο, ή εάν ο Mises είχε κάποια επιρροή στον Maslow, είναι πέρα ​​από τους σκοπούς αυτού του άρθρου. Τουλάχιστον με μια πρώτη ματιά, δεν μοιάζει ο Maslow να αναφέρει τον Mises, την πραξεολογία, ή τα οικονομικά στο έργο του που τεκμηριώνει τη γνωστή θεωρία του για την ανθρωπιστική ψυχολογία .

Ωστόσο, τόσο ο Mises όσο και ο Maslow δείχνουν τη σημασία της οικονομικής προόδου. Εάν θέλουμε να ενδυναμώσουμε τους ανθρώπους ώστε να επιδιώκουν σκοπούς πάνω και πέρα ​​από μια απλή σωματική ύπαρξη, πρέπει επίσης να προσπαθήσουμε να ανεβάσουμε το βιοτικό επίπεδο, έτσι ώστε οι άνθρωποι να είναι σε θέση να επικεντρώνονται πιο ελεύθερα σε μη οικονομικούς σκοπούς και να αναζητούν αυτό που κάθε άνθρωπος πιστεύει ότι είναι η μέγιστη πνευματική του ανάπτυξη.

Δυστυχώς -και όπως προειδοποίησε ο Mises στο βιβλίο του Φιλελευθερισμός, και αλλού- καθώς οι άνεμοι της ιστορίας απομακρύνθηκαν από το laissez-faire και τον φιλελευθερισμό, η ειρήνη, η ευημερία και η ανθρώπινη ευδοκίμηση δέχτηκαν ισχυρά πλήγματα. Τα τραγικά γεγονότα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το Μεγάλο Κραχ, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, και ο Ψυχρός Πόλεμος είναι μερικά από τα πιο τραγικά παραδείγματα.

Με άλλα λόγια, καθώς ο κόσμος υιοθετεί ανελεύθερες πολιτικές - όπως ο σοσιαλισμός, ο πόλεμος, και ο κεντρικός σχεδιασμός - η οικονομική ευημερία θα πλήττεται. Αυτές οι πολιτικές θα προκαλέσουν φτωχοποίηση τόσο από οικονομική, όσο και από μη οικονομική άποψη για κάθε άνθρωπο.

 

 

***

 

Ο Brian Carus εργάζεται στην χρηματοοικονομική τεχνολογία, και επικεντρώνεται επί του παρόντος στην ανάπτυξη λύσεων και προϊόντων στο Wealth and Investment Management. Είναι υποψήφιος επιπέδου II του 2021 στο CFA Institute Programm, και αποφοίτησε το 2016 από το Lafayette College στο Easton, PA, όπου σπούδασε Οικονομικά και Ψυχολογία.

Κράτος και ΜΜΕ: Η «πολιτική οικονομία» της κορωνο-υστερίας

Η στενή σχέση μεταξύ πολιτικών παραγόντων και κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης δημιουργεί ένα περιβάλλον ώριμο για επέλαση της κορωνο-υστερίας, απλά επειδή τα κίνητρα και τα εργαλεία για κάτι τέτοιο είναι τόσο κατάλληλα. 

Άρθρο του Jeff Deist, που δημοσιεύτηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2021 από το Mises Institute. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 4'.

Ο καθηγητής Philipp Bagus δημοσίευσε πρόσφατα ένα αξιοσημείωτο άρθρο για την ανάπτυξη μιας πολιτικής οικονομίας, που θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε το φαινόμενο του κορωνοϊού του 2020, και άλλα παρόμοια γεγονότα ευεπίφορα στην μαζική υστερία.

Το άρθρο με τίτλο «COVID-19 and the Political Economy of Mass Hysteria» [1] εμφανίζεται στο International Journal of Environmental Research and Public Health. Ευτυχώς, είναι διαθέσιμο online εξ ολοκλήρου από το ελβετικό MDPI (που έχει δεσμευτεί να παρέχει ανοιχτή πρόσβαση σε ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις, ενόψει των επαπειλούμενων και παράλογων όρων πληρωμής για τα περισσότερα ακαδημαϊκά περιοδικά). Ο Bagus, μαζί με τους συν-συγγραφείς José Antonio Peña-Ramos και Antonio Sánchez-Bayón, υποστηρίζουν ότι τα ψηφιακά μέσα ενημέρωσης στην πράξη ενισχύουν και εργαλειοποιούν την πληροφόρηση που παρέχεται από απολυταρχικού τύπου κρατικές πηγές σε περιόδους κρίσεων.

Η επίκληση της «δημόσιας υγείας» έχει την τάση να αναστέλλει την ικανότητα του κοινού να διατηρεί επιφυλάξεις. Σε τελική ανάλυση, ποιος θέλει να αρρωστήσει από μια ασθένεια που δεν σέβεται κανένα σύνορο και κανένα στρώμα της κοινωνίας; Και γιατί οι πολιτικοί ή οι μεγαλοδημοσιογράφοι των ΜΜΕ να ψεύδονται για έναν παράξενο νέο ιό που προέρχεται από την Κίνα; 

Γιατί τα παιδιά της covid εποχής μπορεί να γίνουν φιλελεύθεροι ενήλικες

 Τα άρθρα σχετικά με τον αντίκτυπο της πανδημίας στα παιδιά τείνουν να εστιάζουν στην εκπαίδευση που έχουν στερηθεί λόγω του κλεισίματος των σχολείων, αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι τα παιδιά βιώνουν επίσης επανειλημμένες παραβιάσεις της έμφυτης αίσθησής τους για την δικαιοσύνη. 

Άρθρο της Emma Elliot Freire για το Foundation for Economic Research. Χρόνος ανάγνωσης 2'.

Η κρίση του κορωνοϊού έπληξε τα παιδιά τόσο σοβαρά, όσο οποιοδήποτε άλλο τμήμα του πληθυσμού. Όλες οι οικείες τους δραστηριότητες ξαφνικά τους αφαιρέθηκαν βίαια. Χιλιάδες εξακολουθούν να φοιτούν στο σχολείο μέσα από το διαδίκτυο. Πολλές κρατικές εντολές χρήσης μάσκας αφορούν και μικρά παιδιά. 

Για τα παιδιά που είναι αρκετά μεγάλα για να τη θυμούνται στο μέλλον, η χρονιά του κορωνοϊού θα είναι ένα σημαντικό γεγονός των παιδικών τους χρόνων. Πιθανότατα θα αφηγούνται στα δικά τους παιδιά και στα εγγόνια τους ιστορίες για το πώς ήταν να ζεις εκείνη την εποχή. 

Αλλά πώς θα κοιτάξουν αναδρομικά αυτήν την κρίση όταν φτάσουν στην ενηλικίωση; Και πώς αυτή θα διαμορφώσει την κοσμοθεωρία τους; 

Καραντινολάγνοι: Απληροφόρητοι αφελείς ή λανθάνοντες σαδιστές ;

Κείμενο της σελίδας του facebook «Οι δούλοι», που δημοσιεύτηκε στις 17 Αυγούστου 2021.

Εδώ και πολλούς μήνες από αυτή τη σελίδα, έχουμε πάψει συνειδητά κάθε προσπάθεια να πείσουμε τους μενουμεσπιτάκηδες για τον παραλογισμό των μέτρων που στηρίζουν. Δυστυχώς όμως βλέπουμε ακόμα αρκετούς δικούς μας που συνεχίζουν να αναλώνονται σε ατελείωτες συζητήσεις στο διαδίκτυο, παραθέτοντας μία σειρά από (εύλογα) επιχειρήματα μόνο και μόνο για να εισπράξουν στο τέλος ένα «χαχα» και ένα «άσε μας ρε ψεκ».

Εκείνο που δεν έχουν καταλάβει ακόμα οι παραπάνω είναι ότι