Οι Αυστριακοί πιστεύουν ότι οι άνθρωποι έχουν αντικειμενικά δικαιώματα ιδιοκτησίας, τελεία και παύλα, και ότι η οικονομική ανάλυση μπορεί να ξεκινήσει μόνο αφ’ ότου καθορίσουμε αυτά τα δικαιώματα. Αντίθετα, μερικές από τις πιο ακραίες εφαρμογές αυτού που θα μπορούσε να ονομαστεί «η προσέγγιση του Σικάγο» θα σήμαιναν ότι η εκχώρηση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας πρέπει να καθορίζεται με βάση την οικονομική αποδοτικότητα.
Συχνά με ρωτούν, «πού διαφέρουν οι οικονομολόγοι της Αυστριακής σχολής από εκείνους της Σχολής του Σικάγου; Δεν είστε όλοι ελευθεραγορίτες που αντιτίθενται στους κεϋνσιανούς υπέρμαχους του μεγάλου κράτους;»
Στο παρόν άρθρο θα σκιαγραφήσω μερικές από τις κύριες διαφορές. Αν και είναι αλήθεια ότι οι Αυστριακοί συμφωνούν με τους οικονομολόγους του Σικάγο σε πολλά θέματα πολιτικής, ωστόσο η προσέγγισή τους στην οικονομική επιστήμη μπορεί να είναι πολύ διαφορετική. Είναι σημαντικό να εξηγούμε πού και πού αυτές τις διαφορές, αν μη τι άλλο, για να αντικρούσουμε την συνηθισμένη κατηγορία ότι τα αυστριακά οικονομικά είναι απλώς ένα δόγμα, που χρησιμεύει για να δικαιολογήσει συμπεράσματα υπέρ της εφαρμογής φιλελεύθερων πολιτικών.