Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

13 Φεβρουαρίου, 2023

Γιατί το κράτος είναι αντι-ερωτικό

Γιατί οι άνθρωποι πρέπει να εμπιστεύονται τις κρίσεις άλλων που δεν τους γνωρίζουν; Γιατί να αναθέτουν σε άλλους - ξένους, που δεν έχουν καμία σχέση μαζί τους - να λαμβάνουν αποφάσεις για λογαριασμό τους, είτε αυτές αφορούν το γάμο είτε την πολιτική;

Άρθρο της Amelia Janaskie, που δημοσιεύτηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021 από το AIER. Χρόνος ανάγνωσης 4'. Απόδοση στα ελληνικά, Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

Όλα όσα προέβλεψε σωστά η ταινία «Demolition Man» για τον 21ο αιώνα, μέχρι στιγμής

Η ταινία του 1993, Demolition Man, διέβλεψε ξεκάθαρα ορισμένα κομμάτια του μέλλοντός μας —και μας υπενθυμίζει ότι η δυστοπία έχει πολλές αποχρώσεις

Άρθρο του Jon Miltimore, που δημοσιεύτηκε στις 11/8/2022 από το FEE. Χρόνος ανάγνωσης 6'. Απόδοση στα ελληνικά, Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

20 Σεπτεμβρίου, 2022

Ο δόκτωρ Φρανκενστάιν ως προάγγελος των λουκετοθεραπευτών

Τα σύγχρονα τέρατα δεν είναι μεμονωμένες απειλές - σκοτώνουν την ελευθερία σε ολόκληρο τον πλανήτη. Δύο αιώνες μετά, η τρομακτική ιστορία της Mary Shelley για το «αχαλίνωτο όραμα» συνεχίζει να μας μιλάει και να αποτελεί μια διαρκή προειδοποίηση

Άρθρο του Jeffrey Tucker, που δημοσιεύτηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 7'. Απόδοση στα ελληνικά, Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

13 Νοεμβρίου, 2021

James Bond και κράτος πατερούλης: Μια φιλελεύθερη οπτική


Άρθρο του Peter Anderson, που δημοσιεύτηκε στις 13 Νοεμβρίου 2021 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 3'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. 




Η κυκλοφορία του φιλμ «No Time to Die» σηματοδοτεί το τέλος της καριέρας του Daniel Craig ως James Bond. Από τότε που ανέλαβε αυτόν τον ρόλο το 2006 για το «Casino Royale», οι κριτικοί επιδοκίμασαν την πιο ρεαλιστική αντίληψη των ταινιών του για τον διάσημο κατάσκοπο του Ίαν Φλέμινγκ. 1  Και με τα ξανθά του μαλλιά, ένα κεφάλι στο μέγεθος και το σχήμα μιας σημαδούρας, κι ένα ασορτί ντύσιμο, ο Κρεγκ υπήρξε σίγουρα μια οπτική απόκλιση από τους προκατόχους του. Είναι απόλυτα ταιριαστό λοιπόν, που το φινάλε του στον ρόλο έρχεται μέσα από μια ταινία όπου η πραγματικότητα του αποτυχημένου κεντρικού σχεδιασμού των κυβερνώντων μας και της βίαιης παρεμβατικότητάς τους -που οδηγεί σε μια πιο βίαιη ακόμα παρεμβατικότητα- εκδηλώνονται στο πλήρες μεγαλείο τους.