Αριστερά κλισέ: #2 Επειδή οι φυσικοί πόροι εξαντλούνται, πρέπει να τους διαχειρίζεται το κράτος

Ποια είναι η μεγάλη διαφορά μεταξύ των δασών στη Βόρεια Αμερική, που επεκτείνονται, και στη Νότια Αμερική, που αποψιλώνονται; Στη μία περίπτωση, η διαχείριση των δασών είναι σε μεγάλο βαθμό ιδιωτική, ενώ στην άλλη γίνεται σε μεγάλο βαθμό από το κράτος

Άρθρο του Max Borders, που δημοσιεύτηκε στις 22/4/2014 από το FEE. Χρόνος ανάγνωσης 5΄. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. 

Ακόμα και οι αγελάδες καταλαβαίνουν το πρόβλημα της «δημόσιας» ιδιοκτησίας

Οι μη ιδιόκτητοι, ή συλλογικοί, πόροι τείνουν να μην διατηρούνται, επειδή κανείς δεν έχει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας αυτού του αγαθού. Είναι προς το συμφέρον του καθενός να πάρει ό,τι μπορεί προτού αυτό εξαφανιστεί. Αν θέλουμε οι άνθρωποι να κάνουν κάτι «κοινωνικά επωφελές», καλό θα ήταν να το καταστήσουμε συμφέρον για εκείνους να το κάνουν  

Άρθρο του Jim Cox, που δημοσιεύτηκε στις 5/9/2018 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 2'. 

Οι περιβαλλοντικές και πολιτικές ελίτ καταστρέφουν την παραγωγή τροφίμων για χάρη «κλιματικών» στόχων

Επιδιώκοντας την μείωση του CO2 όπως ο Captain Ahab κυνηγούσε τον Moby Dick, οι δυτικές ελίτ καταστρέφουν μεγάλο μέρος της αγροτικής επάρκειας του κόσμου

Άρθρο της Jovana Dikovic, που δημοσιεύτηκε στις 3 Οκτωβρίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 6'. Απόδοση στα ελληνικά, Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

Η ενεργειακή κρίση της Ευρώπης προκλήθηκε από τον πολιτικό παρεμβατισμό της

Οι ευρωπαϊκές τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας δεν ακρίβυναν τυχαία, αλλά εκ προμελέτης. Η εκθετική αύξηση των επιδοτήσεων, το πολιτικά ρυθμιζόμενο κόστος και οι τιμές των δικαιωμάτων εκπομπών CO2 αποτελούν πολιτικές αποφάσεις

Άρθρο του Danielle Lacalle, που δημοσιεύτηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2022 στην προσωπική ιστοσελίδα του. Χρόνος ανάγνωσης 7'. Απόδοση στα ελληνικά, Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

Ο κομπογιαννίτικος ακτιβισμός για την κλιματική αλλαγή είναι η αληθινή απειλή για την ανθρωπότητα

 Μας λένε διαρκώς ότι βρισκόμαστε σε «κλιματική κρίση». Τι γίνεται όμως αν αυτό δεν είναι αλήθεια; Τι γίνεται αν το διοξείδιο του άνθρακα είναι στην πραγματικότητα καλό για την ανάπτυξη της χλωρίδας του πλανήτη;

Άρθρο του Lipton Mathews, που δημοσιεύτηκε στις 20 Αυγούστου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 5'. Απόδοση στα ελληνικά Νίκος Μαρής.

Τιμή και δόξα στα κλιματιστικά και στον καπιταλισμό που τα έκανε προσιτά

Αν και όσοι κλίνουν προς την Αριστερά συνήθως κλαίγονται για την αυξανόμενη εισοδηματική ανισότητα, ο ανεξέλεγκτος συναισθηματισμός τους τους τυφλώνει σε σχέση με ό,τι προηγήθηκε της ανισότητας: τις περισσότερες φορές ήταν ο εκδημοκρατισμός της πρόσβασης στα - άλλοτε - είδη πολυτελείας

Άρθρο του John Tamny, που δημοσιεύτηκε στις 2 Αυγούστου 2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 4'. 

Αφήστε ήσυχα τα πλαστικά καλαμάκια! Οι καινοτομίες της ελεύθερης αγοράς προστατεύουν το περιβάλλον πολύ καλύτερα απ' ό,τι τα κρατικά διατάγματα

Είναι ολοφάνερο ότι τα μέτρα των κυβερνήσεων έχουν να κάνουν περισσότερο με το να φαίνεται ότι οι αιρετοί αξιωματούχοι κάνουν κάτι ενώ δεν επιτυγχάνουν τίποτα ουσιαστικό

Άρθρο του Antony Sameroff, που δημοσιεύτηκε στις 5 Αυγούστου 2020 από το Μises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 2'. 

H Μεγάλη Αφύπνιση: η απάντηση στον απάνθρωπο κρυπτο-σοσιαλισμό του Great Reset

Η πορεία από τα lockdown και τα διαβατήρια εμβολιασμού, στις ψηφιακές ταυτότητες και τα ψηφιακά κρατικά νομίσματα που είναι καθ' οδόν, είναι «ο δρόμος προς την δουλεία». Τα σοσιαλδημοκρατικά κράτη της Δύσης υιοθέτησαν τελικά τον made in China σοσιαλιστικό ολοκληρωτισμό του Great Reset, καθώς ξέμειναν από τρόπους αποπληρωμής των υπέρογκων χρεών, που τα ίδια συσσώρευαν επί δεκαετίες. Χρειαζόμαστε επειγόντως μια φιλελεύθερη αφύπνιση προτού να είναι πολύ αργά

Άρθρο του Richard Bonugli που δημοσιεύτηκε από το Austrian Economics Center. Χρόνος ανάγνωσης 12'. Απόδοση στα ελληνικά Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

Πενήντα χρόνια «οικολογικά» (δηλαδή σοσιαλιστικά) ψέματα

Κείμενο του Thomas J. DiLorenzo, που δημοσιεύτηκε στις 22 Απριλίου, που έχει οριστεί ως Ημέρα της Γης, και που είναι επίσης -μάλλον όχι συμπτωματικά όπως θα διαπιστώσετε στο τελευταίο λινκ- και η ημερομηνία της γέννησης του Λένιν. Χρόνος ανάγνωσης 1'. 

Παραμυθιάζοντας τους Ευρωπαίους για την ενέργεια: Πώς δημοσιογράφοι και πολιτικοί έχουν μαύρα μεσάνυχτα για το θέμα

Οι υποστηρικτές της πράσινης ενέργειας θέλουν να πιστεύουμε ότι μπορούμε εύκολα να μεταβούμε από τα συμβατικά καύσιμα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Στην πραγματικότητα, μια τέτοια μετάβαση όχι μόνο θα καταστρέψει τις παγκόσμιες οικονομίες, αλλά δεν είναι καν τεχνολογικά εφικτή

Άρθρο του Joakim Book, που δημοσιεύτηκε στις 9 Μαϊου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 8'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

«Ζούμε σε μια εποχή όπου λίγοι καταλαβαίνουν πώς γίνονται τα πράγματα. Δεν πειράζει να μην ξέρεις από πού προέρχονται τα πράγματα, αλλά το να μην ξέρεις από πού προέρχονται τα πράγματα ενώ συγχρόνως υπαγορεύεις στους υπόλοιπους από εμάς πώς πρέπει να λειτουργεί η οικονομία, πειράζει.» — Doomberg 

Οι αγορές και η ιδιωτική ιδιοκτησία προστατεύουν το περιβάλλον, όχι το κράτος

Τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί εκτάσεων και αντικειμένων επιτρέπουν στους ανθρώπους να αναλαμβάνουν την ευθύνη για ό,τι γίνεται στην ιδιοκτησία τους. Έτσι εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα, καθώς κανείς δεν μπορεί να καταστρέψει την ιδιοκτησία κάποιου άλλου χωρίς να καταβάλει επαρκή αποζημίωση

Άρθρο του Vibhu Vikramaditya που δημοσιεύτηκε στις 22 Μαρτίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 7'. Απόδοση στα ελληνικά, Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

Κάθε αιώνας παρουσιάζει το δικό του, ξεχωριστό σύνολο προβλημάτων για τους λάτρεις της ελευθερίας, της ειρήνης και της ευημερίας. Ενώ οι μεγάλοι πρωτοπόροι της ελευθερίας του 20ού αιώνα αντιμετώπιζαν τη διαφαινόμενη σκιά του συγκεντρωτισμού και έδιναν μάχη ενάντια στους σοσιαλιστές και τους κρατιστές που υποστήριζαν τον συγκεντρωτισμό και την καταδίκη της ατομικής ελευθερίας για χάρη μιας «καθολικής υλικής ευμάρειας», οι ελεύθερες αγορές με την πτώση της αυλαίας του εικοστού αιώνα έδειξαν μια για πάντα ότι η καθολική υλική ευμάρεια είναι συμβατή μόνο με την ατομική οικονομική ελευθερία και την ανεξαρτησία.

Οι ψευτο-οικολόγοι της Ευρώπης την κατέστησαν ενεργειακά αιχμάλωτη

Η Ευρώπη θέλει φθηνή και άφθονη ενέργεια, αλλά οι πολιτικοί δαιμονοποιούν την πυρηνική ενέργεια, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Όλες οι κρατικοπαρεμβατικές προτάσεις που προωθούνται συνεπάγονται υψηλότερο κόστος για τους πολύπαθους καταναλωτές

 

Άρθρο του Daniele Lacalle, που δημοσιεύτηκε στις 30 Μαρτίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 5'. Απόδοση στα ελληνικά, Θεόδωρος Μίχας - Νίκος Μαρής. 

Με τις τρέχουσες παρεμβατικές πολιτικές, η Ευρώπη δεν πρόκειται να πετύχει μια ανταγωνιστική ενεργειακή μετάβαση. Η Ευρώπη εξαρτάται από το ρωσικό φυσικό αέριο όχι εξαιτίας κάποιας σύμπτωσης, αλλά εξαιτίας μιας αλληλουχίας λανθασμένων πολιτικών: απαγόρευση της πυρηνικής ενέργειας στη Γερμανία, απαγόρευση της ανάπτυξης εγχώριων πόρων φυσικού αερίου σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, που προστέθηκαν πάνω σε μια μαζική και δαπανηρή εξάπλωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, χωρίς να έχει δημιουργηθεί ένα αξιόπιστο εφεδρικό σύστημα.

Όχι, ο καπιταλισμός δεν «σκοτώνει τον πλανήτη». Ο κρατισμός/σοσιαλισμός είναι η αληθινή απειλή.

Τα οικολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν οφείλονται στον «καπιταλισμό», αλλά στα μοντέλα παραγωγής και κατανάλωσης πάνω στα οποία βασίζονται όλα τα υπάρχοντα κρατικοπαρεμβατικά/σοσιαλιστικά οικονομικά συστήματα.

Άρθρο του Joshua Taggart, που δημοσιεύτηκε στις 2 Νοεμβρίου από το Cap-X. Χρόνος ανάγνωσης 3'. Επιμέλεια κειμένου, Νίκος Μαρής.

Στο τελευταίο του άρθρο στον Guardian, ο George Monbiot υποστήριξε ότι «ο καπιταλισμός δολοφονεί τον πλανήτη». Στο άρθρο του, υπερασπίζεται μια ιδεολογία «απο-ανάπτυξης» και προτείνει έναν φόρο επί του πλούτου σε μια περιοριστική βάση: «χρειάζεται να κατεβάσουμε ταχύτητα… όπως ακριβώς υπάρχει ένα όριο φτώχειας κάτω από το οποίο κανείς δεν πρέπει να πέφτει, έτσι υπάρχει και ένα όριο πλούτου το οποίο κανείς δεν πρέπει να ξεπερνά».

Το βασικό επιχείρημα του Monbiot είναι ότι οι υπερπλούσιοι έχουν κλέψει ανυπολόγιστα πλούτη και είναι ευθύνη του κράτους να πάρει πίσω ένα μέρος (μπορεί και μεγάλο) αυτού του πλούτου. Ακόμη χειρότερα, οι πλούσιοι χρησιμοποιούν τον πλούτο τους για να καταστρέφουν τον κόσμο ενώ οι ίδιοι απολαμβάνουν τα πολλά τους σπίτια και τα πολυτελή τους γιωτ.

Αν όλα αυτά σας ακούγονται σαν μια γελοία θεωρία συνωμοσίας, περί αυτού ακριβώς πρόκειται.

Το σχέδιο των σοσιαλιστών για έναν «οικολογικό λενινισμό»

 «Ο οικολογικός λενινισμός εφορμά σε κάθε ευκαιρία για να διαρρήξει το κατεστημένο όσο απότομα απαιτείται, και να θέσει τους τομείς της οικονομίας που συμβάλλουν στην οικολογική καταστροφή υπό άμεσο δημόσιο έλεγχο.» 

Άρθρο του David Gordon, που δημοσιεύτηκε στις 15/12/2020 από το Mises Institute. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 3'. 

Corona, Climate, Chronic Emergency: War Communism in the Twenty-First Century (Κορωνοϊός, Κλίμα, Μόνιμη Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης: Ο Πολεμικός Κομμουνισμός στον Εικοστό-πρώτο Αιώνα) του Andreas Malm. εκδ. Verso, 2020. 215 σελίδες. 

Ορισμένοι επικριτές των δρακόντειων lockdown, που υποτίθεται ότι ήταν απαραίτητα για την αντιμετώπιση του covid-19, υποστηρίζουν ότι αυτά τα μέτρα είναι απλώς προπαρασκευαστικά βήματα, για να συνηθίσουν οι πολίτες στον κεντρικό έλεγχο. Μόλις ξεθυμάνει η υστερία του Covid-19, λένε, θα αντιμετωπίσουμε μόνιμους περιορισμούς για την αντιμετώπιση της «κλιματικής αλλαγής». 

Αυτοί οι επικριτές, καθώς και άλλοι αναγνώστες επίσης, είναι πιθανό να βρουν το βιβλίο «Corona...» ενδιαφέρον. Ο συγγραφέας, ο Andreas Malm, μελετητής της ανθρώπινης οικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Lund, ζητά να χρησιμοποιηθούν ο Covid-19 και η κλιματική αλλαγή ως εργαλεία για την προώθηση μιας παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης. Ο Λένιν και ο Τρότσκι είναι για εκείνον ηρωικές προσωπικότητες, αν και ο ίδιος αναγνωρίζει ότι κάθε άλλο παρά άψογοι ήταν ως χαρακτήρες, και ισχυρίζεται ότι μπορούμε να μάθουμε πολλά πράγματα από τον «πολεμικό κομμουνισμό» που καθιέρωσαν, που θα μας καθοδηγήσουν μακριά από τα σημερινά μας προβλήματα.

Οι ρίζες της σύγχρονης οικολογικής μισανθρωπίας: Οι θεωρίες του Thomas Malthus

 Ίσως το πιο οδυνηρό χαρακτηριστικό της θεωρίας του καλοήθους αυτού ανθρώπου να είναι η ιδιόμορφη άποψή του για την σπανιότητα των πόρων, η οποία έχει εισχωρήσει στη σύγχρονη σκέψη στη βιολογία, τον περιβαλλοντισμό, και την οικονομία. 

Άρθρο του Richard Gunderman, που δημοσιεύτηκε από το AIER στις 11 Οκτωβρίου 2021. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 5'.

O Τόμας Μάλθους δεν ήταν στ’ αλήθεια ένας κακός άνθρωπος. Απλώς είχε μια πραγματικά φρικτή ιδέα - ότι ο κόσμος πάντα περιέχει υπερβολικά πολλά ανθρώπινα όντα. Για να το θέσουμε λίγο πιο απαλά: Ο Malthus πίστευε ότι δεν μπορούσε να εμπιστευτεί κανείς τα ανθρώπινα όντα στο ότι θα κρατήσουν τον πληθυσμό τους υπό έλεγχο και ότι θα διατηρήσουν μια συνετή παρουσία στη κλίμακα της Δημιουργίας. Ο Malthus, του οποίου το ίδιο το επώνυμο αρχίζει με το λατινικό mal-, που σημαίνει κακό, δεινό, ή ασθένεια και οδηγεί συνειρμικά στις λέξεις κακοήθεια, κακόβουλος και κακοπροαίρετος, δεν ήταν αληθινά τόσο κακός. Στην πραγματικότητα, το όνομά του προέρχεται από τη λέξη malthouse (βυνοποιείο) ένα κτίριο στο οποίο οι σπόροι των δημητριακών προετοιμάζονται για της χρήση τους στη ζυθοποιία. Απλώς, ο Malthus μας έκανε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον με καχυποψία, φθόνο και ζήλια - ένα κακόβουλο μείγμα που μετατοπίζει την προσοχή μας από το τι θα μπορούσαμε να συνεισφέρουμε, σε αυτό που ενδέχεται να χάσουμε ο ένας εξαιτίας του άλλου.

Τι δικαιώματα έχουν οι αγέννητες, μελλοντικές γενιές;

Πολλοί λένε ότι τα οικονομικά οφείλουν να επικεντρωθούν στη διατήρηση των φυσικών πόρων για τις απώτερες μελλοντικές γενιές, λόγω της κλιματικής αλλαγής. Αυτό μπορεί να ακούγεται ελκυστικό αρχικά, αλλά σύντομα ανακαλύπτουμε πόσο δύσκολο είναι να προβλέψουμε τις ανάγκες του μέλλοντος και να αγνοήσουμε αυτές του παρόντος.

Άρθρο του David Gordon, που δημοσιεύτηκε στις 29/1/2021 από το Mises Institute. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. Χρόνος ανάγνωσης 5'.

Μερικές φορές κάποιοι ισχυρίζονται ότι η ελεύθερη αγορά είναι άδικη για τις μελλοντικές γενιές. Ο Mises μας λέει ξανά και ξανά ότι ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα «μαζικής παραγωγής για τις μάζες» που κατευθύνεται από τις «ψήφους - δολάρια» των καταναλωτών, και οι καταναλωτές για τους οποίους μιλά είναι οι άνθρωποι που υπάρχουν στο σήμερα. Αυτοί οι άνθρωποι θα ενεργήσουν για να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους, αλλά τι γίνεται με εκείνους που θα τους διαδεχτούν στο μέλλον; Μήπως θα πρέπει να λάβουμε υπόψη την εποχή όταν «όπως κι οι γεννήτορές μας, οι γιοι μας θα έχουν φύγει», με τα λόγια του Ralph Waldo Emerson; 

Στο A Poverty of Reason: Sustainable Development and Economic Growth (2002),

Η «δημόσια ιδιοκτησία» καίει τα δάση. Αποκρατικοποιήστε τα για να επιβιώσουν

Με το σύστημα της ιδιωτικής ιδιοκτησίας τα δάση θα καταλήξουν στα χέρια εκείνων που τα εκτιμούν περισσότερο. Δεν πρόκειται για κάποιο ουτοπικό πείραμα. Σε όλο τον αμερικανικό Νότο, τα ιδιωτικά δάση δημιουργούν κέρδη παρέχοντας το μεγαλύτερο μέρος της ξυλείας που χρειάζεται η χώρα. 

Άρθρο του Lew Rockwell που δημοσιεύτηκε την 1/11/2000. Χρόνος ανάγνωσης 4 λεπτά.

Έχετε ακούσει ότι οι κρατικές πολιτικές μπορούν να προκαλέσουν απρόσμενες παρενέργειες; Αυτή η άποψη επιβεβαιώνεται με το παραπάνω όταν λάβουμε υπ’ όψη το τωρινό φιάσκο με τις δασικές πυρκαγιές. Το κράτος είναι η αιτία των πυρκαγιών που ξέσπασαν εκτός ελέγχου σε όλη τη δυτική χώρα αυτό το καλοκαίρι, και είναι εξίσου βέβαιο ότι η δασική υπηρεσία λειτούργησε σαν να περιέλουσε τον τόπο με εύφλεκτο υγρό και μετά να άναψε το σπίρτο. 

Πράγματι, οι περιορισμοί της κυβέρνησης κατά τη δεκαετία του 1990 και η αδυσώπητες πυρκαγιές, μαζί με μια μακρά σειρά από εξωφρενικές καταπατήσεις γης, οδήγησαν στην μείωση της υλοτομίας κατά 75% σε δημόσιες εκτάσεις (εκτάσεις που δεν θα έπρεπε καν να είναι κρατικές εξ υπαρχής). Δεν επιτρέπεται η φύση να βλασταίνει ανέγγιχτη από ανθρώπινα χέρια και κινητήρες εσωτερικής καύσης; Εντάξει, ναι, για λίγο, αλλά μέχρι να εμφανιστεί η άλλη πλευρά της φύσης. 

Ελεύθερη οικονομία και ζωή σε αρμονία με τη φύση

Πάρα πολλοί άνθρωποι θεωρούν τους καρπούς της ελεύθερης αγοράς ως δεδομένους, ή φαντάζονται ότι οι λειτουργίες της είναι πολύ απλούστερες από ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Τα αποτελέσματα αυτής της άγνοιας για τη φύση της οικονομίας της αγοράς μπορεί να είναι συντριπτικά. 

Άρθρο του Donald Boudreaux, δημοσιευμένο στις 4/1/2021 από το American Institute for Economic Research (ΑΙΕR). Χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά.

Όπως έχουν επισημάνει πολλοί, συμπεριλαμβανομένου του αείμνηστου Ρόμπερτ Νέλσον , πολλοί άνθρωποι τις τελευταίες δεκαετίες έχουν ενστερνιστεί τον περιβαλλοντισμό σαν θρησκεία τους. Ένας από τα πιο γνωστά κλισέ του δόγματος αυτού είναι ότι οι πρόγονοί μας κατά την προ-βιομηχανική εποχή «ζούσαν σε αρμονία με τη φύση», ενώ εμείς οι σύγχρονοι ζούμε σε σύγκρουση μαζί της. Αυτή η υποτιθέμενη σύγκρουση, μας προειδοποιούν, καταστρέφει τη φύση και, με τη σειρά της, θα καταστρέψει την ανθρωπότητα.