Οι πεποιθήσεις των νεότερων γενεών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού δεν προμηνύουν κάτι καλό για το μέλλον της ελευθερίας. Οι ιδέες μιας γενιάς συχνά γίνονται οι εφαρμοζόμενες πολιτικές της επόμενης. Εάν δεν αντληθεί ούτε η γνώση ούτε τα κατάλληλα διδάγματα από την πραγματικότητα του υπαρκτού σοσιαλισμού, μπορεί κάλλιστα να είμαστε καταδικασμένοι να ξαναζήσουμε το παρελθόν, με όλες τις καταστροφικές συνέπειές του.
Τον Αύγουστο συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την αρχή του τέλους της Σοβιετικής Ένωσης. Κατά τη διάρκεια των ωρών μεταξύ της 19ης και της 21ης Αυγούστου του 1991, τα σκληροπυρηνικά μέλη του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος και της KGB επιχείρησαν πραξικόπημα στη Μόσχα για να εμποδίσουν τις πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις που είχαν καθιερωθεί τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Το πραξικόπημα απέτυχε και την παραμονή των Χριστουγέννων, 1991, η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε και εξαφανίστηκε από τον παγκόσμιο πολιτικό χάρτη.
Τα γεγονότα εκείνων των ημερών είναι έντονα χαραγμένα στο μυαλό μου, επειδή τότε βρισκόμουν στη Μόσχα, και μάλιστα παρακολουθούσα και συμμετείχα σε εκείνα τα γεγονότα του Αυγούστου του 1991.