Η νέα «μεγάλη ιδέα» του ΝΑΤΟ: «Να ξεκινήσουμε έναν πόλεμο με την Κίνα!»

Την περασμένη εβδομάδα το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι θα ανοίξει το πρώτο του γραφείο στην Ασία, στην Ιαπωνία. Τι θα ακολουθήσει, μήπως η ένταξη της Ταϊβάν στο ΝΑΤΟ;

Άρθρο του πρώην Γερουσιαστή Ron Paul, που δημοσιεύτηκε στις 10 Μαϊου 2023 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 3'. Απόδοση στα ελληνικά Νίκος Μαρής. 

Το να περιμένουμε την πολιτική λύτρωση είναι αργή αυτοκτονία

Παρ' όλες τις πολιτικές «μεταρρυθμίσεις» που συζητούνται, η αλήθεια είναι ότι το κράτος στραγγαλίζει σιγά σιγά τη ζωή της κοινωνίας

Προσαρμοσμένη στην ελληνική πραγματικότητα διασκευή άρθρου του George Ford Smith, που δημοσιεύτηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023 από το Mises Institute, Χρόνος ανάγνωσης 4'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. 

Mises Institute: Μην γελιέστε, ο πόλεμος στην Ουκρανία πυροδοτήθηκε από τις ΗΠΑ

Όταν η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε πριν από από τριάντα χρόνια, οι πολιτικές ελίτ των ΗΠΑ και της Ευρώπης προσπάθησαν να απομονώσουν και να απειλήσουν τη Ρωσία. Το αποτέλεσμα ήταν πόλεμος, καταστροφή και θάνατος, τίποτα εκ των οποίων δεν ήταν απαραίτητο

Άρθρο του John Kennedy, που δημοσιεύτηκε στις 13 Ιανουαρίου 2023 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 5'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής. 

Η Μέρκελ επιβεβαίωσε ότι η ειρηνευτική συμφωνία της Ουκρανίας το '14 ήταν ένα τέχνασμα

«Η Ουκρανία χρησιμοποίησε αυτό το χρονικό διάστημα για να ενισχυθεί, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε σήμερα», δήλωσε η Μέρκελ

Άρθρο του LewRockwell.com , που δημοσιεύτηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2022. Χρόνος ανάγνωσης 3'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

Η λιμπερταριανή οπτική για τον πόλεμο, ο ΟΗΕ και ο Κλάουζεβιτς

Ο σύγχρονος πόλεμος είναι δημιούργημα του κράτους, το οποίο ασκεί αυθαίρετη βία τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Η ειρήνη είναι εφικτή, αλλά μόνο όταν το κράτος χάσει την εξουσία του

Άρθρο του Finn Anrdeen, που δημοσιεύτηκε την 1η Νοεμβρίου από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 6'. Απόδοση στα ελληνικά Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

Είναι οι απλοί πολίτες υπεύθυνοι για τις πράξεις των κυβερνήσεών τους;

Σε καιρό πολέμου, οι πολιτικοί προσπαθούν συχνά να ισχυριστούν ότι όλοι οι πολίτες των ξένων κρατών είναι ένοχοι για όλα τα εγκλήματα που διαπράττουν οι κυβερνήσεις τους. Αυτή είναι μια σύγχρονη κοσμοθεωρία, και μάλιστα βάρβαρη 

Άρθρο του Ryan McMaken, που δημοσιεύτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 6'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

Η Ευρώπη ξεμένει από ρωσικά καύσιμα, προς μεγάλη ικανοποίηση του Biden

Ο χειμώνας πλησιάζει και οι Ευρωπαίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με σπίτια χωρίς θέρμανση, χάρη στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ. Ποιος θα φέρει την ευθύνη όταν οι άνθρωποι αρχίσουν να παγώνουν μέχρι θανάτου;

Άρθρο της Alice Salles, που δημοσιεύτηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 5'. Απόδοση στα ελληνικά, Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

Ludwig von Mises: Οι οικονομικές αιτίες των πολέμων

Οι πόλεμοι του 20ού αιώνα ήταν, σίγουρα, οικονομικοί πόλεμοι. Όμως δεν προκλήθηκαν από τον καπιταλισμό, όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε οι σοσιαλιστές. Άλλωστε, σ' έναν κόσμο ελεύθερου εμπορίου και ελεύθερων επιχειρήσεων δεν υπάρχουν οικονομικές αιτίες για μια ένοπλη επίθεση. Είναι πόλεμοι που προκλήθηκαν από σοσιαλιστικές κυβερνήσεις στην Σοβιετική Ένωση, την Γερμανία και την Ιταλία, που στόχευαν στην πλήρη πολιτική και οικονομική παντοδυναμία, και υποστηρίχθηκαν από τις παραπλανημένες μάζες αυτών των χωρών 

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 11 Αυγούστου 2022 από το Mises Institute. Πρόκειται για το μεγαλύτερο μέρος μιας διάλεξης του Ludwig von Mises που δόθηκε στην κομητεία Όραντζ της Καλιφόρνια τον Οκτώβριο του 1944. Δημοσιεύτηκε αρχικά από το Ίδρυμα Οικονομικής Εκπαίδευσης το 2004. Χρόνος ανάγνωσης 12'. Απόδοση στα ελληνικά, Libertarian Corfu - Νίκος Μαρής. 

Ποιος ευθύνεται περισσότερο για τον πόλεμο στην Ουκρανία;

Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν τον πόλεμο Ουκρανίας-Ρωσίας σαν ένα φαινόμενο της σημερινής εποχής, στην πραγματικότητα ο πόλεμος αυτός είναι η συνέχεια όσων διαδραματίστηκαν στην Ευρώπη πριν από έναν αιώνα

Άρθρο του Edward D. Fuller, που δημοσιεύτηκε στις 12 Αυγούστου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 6'. Απόδοση στα ελληνικά Νίκος Μαρής. 

Η αρετή της ουδετερότητας: Αντισταθείτε στην κοινωνική πίεση να διαλέξετε πλευρά στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας

Αν και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκπέμπουν το αντίθετο μήνυμα, η ουδετερότητα στη σύγκρουση Ουκρανίας-Ρωσίας είναι κάτι καλό

Άρθρο της Alice Salles που δημοσιεύτηκε στις 14 Μαρτίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 5'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

Ο μη παρεμβατισμός αποτελεί κάτι περισσότερο από μια απλά καλή σύσταση για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ: Όταν αναφερόμαστε στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, η αμερικανική ουδετερότητα είναι πατριωτική. Η αντίσταση σε όσους προωθούν το κυρίαρχο αφήγημα είναι απαραίτητη για τη διαμόρφωση μιας αίσθησης αυθεντικής κοινότητας και ελευθερίας. 

Τύραννοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!

Είναι ανατριχιαστικό το πώς η Κίνα, οι ΗΠΑ κι η Ρωσία αντιγράφουν ολοένα και περισσότερο η μία την άλλη. Δεν απέχουν πολύ από την τελική, παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων στο δυστοπικό μυθιστόρημα «1984» του Όργουελ

Άρθρο του Jeffrey Tucker, που δημοσιεύτηκε στις 20 Μαρτίου 2022 από το Brownstone Institute. Χρόνος ανάγνωσης 6'. 

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν απηύθυνε πρόσφατα μια ομιλία στο ρωσικό έθνος, στην οποία προέτρεψε τους συμπολίτες του να είναι υπομονετικοί με τα τρέχοντα προβλήματα. Είπε ότι εργάζεται για την αναδιάρθρωση της οικονομικής ζωής, ώστε να αντιμετωπίσει τη συνεχιζόμενη καταστροφή στην απασχόληση, την πρόσβαση σε αγαθά, την παραγωγικότητα, την τεχνολογία και τον πληθωρισμό. Είναι το παροδικό, εξήγησε, αποτέλεσμα των πολεμικών κυρώσεων, και για όλα φταίει η Δύση. 

Το έχει πλήρως υπό έλεγχο, λέει. Απλά εμπιστευτείτε την κυβέρνηση.

Πόλεμος στην Ουκρανία: μια τεχνητή παγκόσμια κρίση

Αντί να υποστηρίξει τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κατάπαυση του πυρός, η κυβέρνηση των ΗΠΑ στην πραγματικότητα κλιμακώνει την κατάσταση

Άρθρο του Lew Rockwell, ιδρυτή και προέδρου του Mises Institite, που δημοσιεύτηκε στις 23 Μαρτίου 2022. Χρόνος ανάγνωσης 5'. 

Ελάχιστοι άνθρωποι σήμερα θέτουν το πιο σημαντικό ερώτημα για τη σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Πολλοί άνθρωποι θέλουν η Αμερική να μείνει έξω από την σύρραξη, αλλά ακόμα και εκείνοι δεν κάνουν την κρίσιμη ερώτηση. Γιατί είναι σήμερα ο κόσμος αντιμέτωπος με μια κρίση; Γιατί κλιμακώθηκε μια συνοριακή διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας σε σημείο που οι άνθρωποι να φοβούνται έναν πυρηνικό πόλεμο; 

Τέσσερις άβολες αλήθειες για τον πόλεμο στην Ουκρανία, κόντρα στο συστημικό αφήγημα

Οι περισσότερες από τις διάφορες κρίσεις σε όλο τον κόσμο που μας λένε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να διαδραματίσουν έναν αποφασιστικό ρόλο στην επίλυση τους, είναι οι ίδιες το άμεσο αποτέλεσμα προηγούμενων αμερικανικών επεμβάσεων

Άρθρο του Joseph Sollis-Mullen που δημοσιεύτηκε από το Mises Institute στις 18 Μαρτίου 2022. Χρόνος ανάγνωσης 7'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

Οι δίδυμοι δαίμονες: Πώς οι κεντρικές τράπεζες χρηματοδοτούν την εποχή των αέναων πολέμων

Το κράτος έχει πείσει τους ανθρώπους ότι τα συμφέροντά του ταυτίζονται με τα δικά τους. Ότι προάγει την ευημερία τους. Ότι οι πόλεμοί του είναι δικοί τους πόλεμοι. Ότι είναι ο μεγάλος ευεργέτης, και ότι οι άνθρωποι πρέπει να αρκούνται στον ρόλο τους ως ικανοποιημένοι υπήκοοί του 

Ομιλία του Lew Rockwell, προέδρου του Mises Institute, που εκφωνήθηκε στις 14/9/2012 στην Νέα Υόρκη. Χρόνος ανάγνωσης 12'. Απόδοση στα ελληνικά, Θεόδωρος Μίχας - Νίκος Μαρής. Η πρώτη δημοσίευση του κειμένου έγινε από το Libertarian Corfu.

Mises Institute: H ψυχροπολεμική νοοτροπία στοιχειώνει ακόμα τις ΗΠΑ

Η προσκόλληση στις παραδοχές της εποχής του Ψυχρού Πολέμου θα μπορούσε να αυξήσει την πιθανότητα να εμπλακούν οι ΗΠΑ σε έναν καταστροφικό πόλεμο, με δική τους ευθύνη

Άρθρο του Jose Nino, που δημοσιεύτηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 5'. Απόδοση στα ελληνικά, Θεόδωρος Μίχας - Νίκος Μαρής. Το κείμενο δημοσιεύτηκε πρώτα από το Libertarian Corfu

Με τη Ρωσία να εξαπολύει μια στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022, ο κατεστημένος Τύπος έχει παροξύνει τις εκκλήσεις του για την τιμωρία της Ρωσίας με δρακόντειες κυρώσεις, την παροχή αυξημένης στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, και τη διπλωματική απομόνωση της Ευρασιατικής αυτής δύναμης για όσο το δυνατόν περισσότερο. Το μίσος κατά της Ρωσίας έχει φτάσει στο ζενίθ, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη οποιαδήποτε ενδελεχή ανάλυση των λόγων για τους οποίους η σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας έφτασε σε τέτοιο σημείο. 

Μήπως το ΝΑΤΟ είναι στ' αλήθεια «εγκεφαλικά νεκρό» ;

 Οι ΗΠΑ είναι ο γεωπολιτικός διάδοχος του Ηνωμένου Βασιλείου όσον αφορά την τακτική του διαίρει και βασίλευε, για να διασφαλίσει ότι ποτέ δεν θα υπάρξει η προσέγγιση Βερολίνου-Παρισιού-Μόσχας στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Άρθρο του Jose Nino που δημοσιεύτηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2022 από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 5'. Απόδοση στα ελληνικά Νίκος Μαρής.

Ενώ οι γεωπολιτικοί σχολιαστές είναι προσηλωμένοι στα σύνορα της Ρωσίας με την Ουκρανία, μια πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια της ρωσο-ουκρανικής σύγκρουσης, η οποία θα μπορούσε δυνητικά να αναδιοργανώσει τις διεθνείς σχέσεις - συγκεκριμένα, ο θάνατος του Οργανισμού της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ).

Το ΝΑΤΟ, που ιδρύθηκε το 1949, ξεκίνησε με μόνο δώδεκα κράτη μέλη. Επί του παρόντος, το ΝΑΤΟ μετράει τριάντα κράτη μέλη, με τις ελίτ της εθνικής ασφάλειας της αγγλοαμερικανικής σφαίρας επιρροής να θέλουν να φέρουν τη Γεωργία και την Ουκρανία στο μαντρί. Και στις δύο περιπτώσεις, η ένταξή τους στο ΝΑΤΟ βρίσκεται σε αδιέξοδο.

Παρά τις εκκλήσεις για επέκταση του ΝΑΤΟ, οι στρατιωτικοί σύμμαχοι που στηρίζουν τον οργανισμό θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωποι με μια απροσδόκητη ανατροπή. Από τότε που ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε το 2019 ότι το ΝΑΤΟ ήταν «εγκεφαλικά νεκρό», μια νέα πραγματικότητα αναδύθηκε σταδιακά στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Mises Institute: Εάν εκλεγεί ο Biden, η Κλίκα των Πολεμοκάπηλων θα επιστρέψει δριμύτερη

Οι ενέργειες του Τραμπ υπέρ της ειρήνευσης και κατά της επεμβατικής εξωτερικής πολιτικής εξόργισαν την Κλίκα του Πολέμου (War Party), η οποία έπαιξε τα ρέστα της υπέρ του Μπάιντεν

Άρθρο της Alice Salles, που δημοσιεύτηκε στις 17 Νοεμβρίου 2020, πριν τις αμερικανικές εκλογές, από το Mises Institute. Χρόνος ανάγνωσης 5'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

Εάν ο υποψήφιος των Δημοκρατικών Τζο Μπάιντεν εκλεγεί ως ο 46^ος πρόεδρος της Αμερικής, τι θα γίνει με την υπόσχεση (σ.σ. της κυβέρνησης Τραμπ) για τον τερματισμό των ατέρμονων πολέμων; Δεν θα διαγραφεί, αλλά αντιθέτως θα επαφεθεί στη Βουλή που ελέγχεται από τους Δημοκρατικούς και, προφανώς, προς το παρόν, στη Γερουσία που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους. (σ.σ. τελικά και η Γερουσία καταλήφθηκε από τους Δημοκρατικούς)

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη εν μέρει λόγω της υπόσχεσής του να χαλιναγωγήσει τις στρατιωτικές επεμβάσεις της αμερικανικής κυβέρνησης στο εξωτερικό. Κατάφερε να μην ξεκινήσει κανέναν νέο πόλεμο, (σ.σ. κάτι σχεδόν πρωτοφανές για Αμερικανό πρόεδρο) αλλά από την άλλη, δεν τερμάτισε κάποιον ήδη υφιστάμενο. Αυτό μπορεί να αλλάξει στο Αφγανιστάν τώρα. Μόνο ο χρόνος θα δείξει, αλλά θα πρέπει να γίνει όσο είναι καιρός.

Πέρα από τη δυσφορία που προκάλεσαν οι ενέργειες του Τραμπ υπέρ της ειρήνευσης και της μη επεμβατικής εξωτερικής πολιτικής, η πολιτική του εξόργισε επίσης την Κλίκα του Πολέμου (War Party), η οποία έπαιξε τα ρέστα της υπέρ του Μπάιντεν.

Χρειαζόμαστε το κράτος για να έχουμε Εθνική Άμυνα;

Άρθρο του Robert Higgs, που δημοσιεύτηκε στις 28/3/2017 από το FEE. Χρόνος ανάγνωσης 2'. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

Ο Gordon Tulock  συνήθιζε να κοροϊδεύει τους αναρχικούς λέγοντας ότι εάν οι Αμερικανοί καταργούσαν τo κράτος τους, τότε δεν θα ανησυχούσαν για την κατάληψη της χώρας από τους Ρώσους, επειδή «οι Μεξικανοί θα είχαν φτάσει εδώ πρώτοι». 

Αυτή η σύντομη ιστορία εκφράζει στην πραγματικότητα μια διαδεδομένη αντίρρηση για την αναρχία —δηλαδή, την ιδέα ότι, εάν οι κάτοικοι μιας χώρας καταργούσαν το κράτος τους, οι άλλες χώρες δεν θα ακολουθούσαν απαραίτητα το παράδειγμά τους, οι κυβερνήσεις αυτών των άλλων χωρών θα ήταν ελεύθερες και απλώς θα καταλάμβαναν τη χώρα που, χωρίς κράτος, δεν θα είχε έναν αποτελεσματικό τρόπο για να αμυνθεί ενάντια στην κατάκτησή της από μια ξένη δύναμη. 

Αυτή η άποψη προϋποθέτει τουλάχιστον δύο κρίσιμες παραδοχές: Πρώτον, ότι η υπεράσπιση ενός πληθυσμού απαιτεί ένα κράτος που κυβερνά αυτόν τον πληθυσμό. Και, δεύτερον, ότι εάν ένα κράτος έχει την ισχύ να καταλάβει μια άλλη χώρα, θα το πράξει. 

Όσον αφορά την πρώτη παραδοχή, φαίνεται ξεκάθαρο ότι ένα εθνικό κράτος μπορεί να αποδειχθεί αναποτελεσματικό μέσο άμυνας σε κάθε περίπτωση, όπως έχουν αποδείξει πολλά κράτη ανά τους αιώνες. Επιπλέον, είναι βεβαίως εύλογο ότι οι αποκεντρωμένοι τρόποι άμυνας, όπως οι διασκορπισμένες αντάρτικες ομάδες που λειτουργούν περισσότερο ή λιγότερο ανεξάρτητα, μπορεί να αποδειχθούν αποτελεσματικές στην αποτροπή μιας ξένης κατάκτησης.

[σ.σ. Ένα πιο στιβαρό επιχείρημα είναι η παροχή εθνικής άμυνας από ιδιωτικές ασφαλιστικές-στρατιωτικές εταιρείες, όπως έχουν αναλύσει σε άρθρα και βιβλία τους αρκετοί αναρχοκαπιταλιστές θεωρητικοί, όπως ο Hans Hermann Hoppe και ο Robert Murphy, σχετικά κείμενα των οποίων θα παρουσιάσουμε σύντομα σε αυτό το blog] 

Όσον αφορά τη δεύτερη παραδοχή, η ύπαρξη πολλών μικρών χωρών με αδύναμα κράτη, ακόμη και στον σημερινό κόσμο, σίγουρα θέτει υπό αμφισβήτηση την ιδέα ότι οι, ουσιαστικά ανυπεράσπιστες, χώρες δεν μπορούν να επιβιώσουν. Σίγουρα η Βραζιλία έχει τα μέσα να κατακτήσει την Ουρουγουάη, αλλά δεν το κάνει. Σίγουρα η Γερμανία ή η Γαλλία έχουν τα μέσα να κατακτήσουν το Βέλγιο, αλλά καμία απ’ τις δύο δεν το επιχειρεί. Και ούτω καθεξής όσον αφορά πολλές άλλες χώρες. Τα κράτη έχουν διάφορους σοβαρούς λόγους να απέχουν από τέτοιες εν δυνάμει κατακτήσεις. 

Έτσι, ακόμη κι αν οι Μεξικανοί μπορούσαν να φτάσουν πρώτοι στις ΗΠΑ, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα το επέλεγαν. Και αν όντως εισέβαλαν στις ΗΠΑ, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα πετύχαιναν την κατάκτηση που θα επεδίωκαν. 


[ Για μια αναλυτική περιγραφή του πώς οι ασφαλιστικές εταιρείες μπορούν να παρέχουν ασφάλεια από εξωτερικούς εχθρούς χωρίς την ύπαρξη κράτους, και μάλιστα πιο αποτελεσματικά απ' αυτό, δείτε το κείμενο του οικονομολόγου Robert Murphy Εθνική άμυνα χωρίς κράτος ]

***